خانه / اصول مدیریت و توسعه فردی / وانمود کنید – زبان بدن شما هویت شما را می سازد

وانمود کنید – زبان بدن شما هویت شما را می سازد

اندیشه‌ها، احساسات و فیزیولوژی‌ ما تحت تاثیر رفتارهای غیرکلامی‌مان می باشد.

در این چند سالی که کیس استادی تدریس می کنم یکی از چالشهای پیش رو در کلاس ها ترغیب دانشجویان به مشارکت در مباحث کلاس است. در مطلبی تحت عنوان تیپ شناسی دانشجویان در کلاس کیس استادی به تفاوت در تیپ های شخصیتی دانشجویان در کلاس درس اشاره کردم. از عواملی که باعث می شود که دانشجویی در کلاس مشارکت لازم را نداشته باشد می توان به موارد ذیل اشاره کرد:

  • عدم اعتماد به نفس لازم به اظهار نظر در بین افراد ( که حتی منجر به تغییرات فیزیولوژیک در دانشجو میگردد)
  • حساسیت زیاد در مورد قضاوت دیگران در مورد مطالب خود (برخی از دانشجویان به شدت به مدیریت تصویرسازی خود در نزد دیگران اهمیت می دهند)
  • دانشجو پیش از آنکه مطلب خود را بیان کند و توسط دیگران مورد ارزیابی قرار گیرد توسط خود دانشجو فیلتر شده و نادیده گرفته می شود (فرد در مورد نظرات قضاوت منفی دارد)

در طول این چند سال همواره سعی شده است تا با ایجاد رابطه صمیمی با دانشجویان، مدیریت صحیح مباحث و علاقه نشان دادن به نظرات دانشجویان شرایطی مهیا شود تا موانع پیش روی دانشجویان برای مشارکت در مباحث کلاس به حداقل برسد. اما باید به این واقعت مهم توجه داشت که شخصیت و یا به عبارت دیگر ویژگی های اخلاقی افراد محصول چندین ساله می باشد و ایجاد تغییر در رفتاری برخی مواقع نیازمند زمانی پیش ار یک ترم می باشد. چنین مسئله ای ( عدم تمایل برخی از دانشجویان در مباحث کلاسی) در دانشگاه معتبری چون هاروارد نیز وجود دارد. امی کادی یکی از اساتید این دانشگاه در سخنرانی راهکارهایی را برای حل این مشکل ارائه داده است که گزیده ای از سخنان وی را می توانید در ادامه مطلب بخوانید و فیلم سخنرانی وی را نیز از لینک پایین مطلب مشاهده نمایید.

وانمود کنید – زبان بدن شما هویت شما را می سازد

 

زبان بدن بر دیدگاه دیگران درباره‌ی ما اثر می‌گذارد، در همان حال ممکن است بر نگاه ما بر خودمان نیزاثر گذار باشد. اِمی کادی، روانشناس اجتماعی دانشگاه هاروارد، نشان می‌دهد که چگونه «ژست قدرت»  قرار گرفتن، حتی هنگامی که ما احساس اطمینان نداریم، می‌تواند بر سطح تستسترون و کورتیزول در مغز تاثیر بگذارد، و حتی ممکن است تاثیراتی بر فرصت‌های ما در زندگی نیز بگذارد.

نتایج تحقیقات دانشگاه پرینستون نشان می‌دهد که هنگامی‌که افراد یک کلیپ صامت ۳۰ ثانیه‌ای را از واکنش متقابل واقعی بیمار- پزشک تماشا می‌کنند، قضاوت آنها از رفتار خوب پزشک پیش‌بینی کننده آن است که آیا از پزشک شکایت خواهد شد یا نه. بنابراین خیلی به این موضوع ربطی ندارد که آیا پزشک ناکارآمد است یا خیر، بلکه مربوطه به این است که آیا ما از او خوشمان آمده و اینکه تعامل پزشک با ما چگونه بوده است؟

 همچنین تحقیقات دانشگاه پرینستون نشان داده که قضاوت بر اساس چهره‌ی نامزدهای سیاسی در تنها یک ثانیه می‌تواند ترکیب ۷۰درصد سنای آمریکا و نتایج رقابت فرمانداری را پیش‌بینی کند. پس وقتی به رفتارهای غیرکلامی می‌اندیشیم، داریم به این فکر می‌کنیم که ما چگونه دیگران را قضاوت می‌کنیم، آنها چگونه ما را قضاوت می‌کنند و برآیند این قضاوتها چیست. با این وجود ما معمولا فراموش می‌کنیم، که دیگر مخاطبِی که از رفتارهای غیرکلامی ما تاثیر می‌پذیرد، خود ما هستیم.

روش‌های بیان قدرت و تسلط کدامند؟ این روش‌ها عبارت‌اند از بزرگ‌تر شدن و بسط دادن. یعنی خودت را بزرگ‌تر می‌کنی، خودت را کش می‌دهی، فضا را اشغال می‌کنی، و اساسا داری خودت را گسترش می‌دهی. این قضیه در سراسر قلمرو جانوران نیز صدق می‌کند، ، مطالعات جسیکا تریسی نشان  می دهد که انسان‌هایی که  بینا متولد شدند و آنهایی که مادرزادی نابینا هستند، هنگامی که برنده می‌شوند و از خط پایان عبور می کنند. بازوهای خود را به شکل عدد هفت در هوا باز می کنند و چانه خود را اندکی رو به بالا نگه می دارند

وقتی که احساس ناتوانی داریم دقیقا برعکس عمل می کنیم. در خود فرومی‌رویم و جمع می‌شویم. خودمان را کوچک می‌کنیم. نمی‌خواهیم به نفر کناری‌مان برخورد کنیم. از سوی دیگر وقتی نوبت به قدرت نمایی می‌رسد ما گاهی رفتارهای غیرکلامی دیگران را تکمیل می‌کنیم. یعنی اگر کسی با ما کاملا از موضع قدرت رفتار کند، گرایش داریم که خودمان را کوچک کنیم.  در واقع از آنها تقلید نمی‌کنیم بلکه برعکس آنها عمل می‌کنیم.

دانشجویان ام بی اِی واقعا طیف کاملی از قدرت غیرکلامی را از خود نشان می‌دهند. یعنی دانشجویانی داریم وقتی وارد کلاس می‌شوند، یک راست به سمت وسط کلاس می‌روند ، انگار واقعا می‌خواهند فضا را مال خودشان کنند. وقتی می‌نشینند، به نوعی خودشان را پهن می‌کنند و لم می‌دهند. یا صدایی رسا لضهلر نظر می کنند و وقتی سوال دارند دست خود را کاملا بالا می برند. از سوی دیگر برخی دانشجویان وقتی وارد کلاس می شوند خود را ضعیف جلوه می دهند. می‌توان این را در چهره‌شان و بدن‌هاشان مشاهد نمود، آنها  روی صندلی‌  نشسته و خودشان را کوچک می‌کنند، آرام صحبت می کنند و وقتی سوال دارند دست خود را اندکی بالا می برند. به نظر می آید این نوع رفتار با جنسیت افراد مرتبط باشد .یعنی زنان بسیار بیشتر از مردان به این شیوه عمل می‌کنند. زنان از دیرباز خود را ضعیف‌تر از مردان احساس می‌کردند، که البته موضوع عجیبی نیست. اما موضوع اصلی آن است که کدامیک از دانشجویان در بحث شرکت می‌کنند، و با چه کیفیتی شرکت می‌کنند. مشارکت واقعا در کلاس‌های ام‌ بی اِی اهمیت دارد، زیرا مشارکت، نیمی از نمره درس به شمار می آید.

بنابراین یکی از چالش‌های مدارس بازرگانی این شکاف جنسیتی درنمره‌ است .شما زنان و مردانی را دارید که با شایستگی برابر وارد دانشگاه می‌شوند و سپس تفاوت‌ها را در نمره آنها مشاهده می کنید که می‌شود آن را تا حدی به میزان و کیفیت مشارکت دانشجویان نسبت داد.

آیا می‌توان تا زمانی‌که واقعا موفق شد وانمود به موفقیت کرد؟ شواهد زیادی وجود دارد که رفتارغیرکلامی ما تعیین می‌کند که دیگران چطور درباره‌ی ما می‌اندیشند و احساس می‌کنند.

از نظر فیزیولوژیکی تفاوت‌های زیادی میان آدم‌های قدرتمند و ضعیف‌ وجود دارد. دو هورمون کلیدی در این زمینه نقش مهمی بازی می کنند: 1-تستسترون، که هورمون تسلط و برتری‌ است، و 2- کورتیزول، که هورمون استرس و تنش‌ است. رهبران تاثیرگذار و قدرتمند دارای میزان بالایی از تستسترون و میزان کمی کورتیزول هستند.

افراد معمولا تنها درباره‌ی تسترون فکر می‌کردند، چون مربوط به چیرگی و برتری است. اما در واقع، معنای قدرت این است که شما چگونه دربرابر استرس واکنش نشان می‌دهید. آیا شما رهبر قدرتمندی را می‌پذیرید که برتری داشته باشد، تسترون بالا داشته باشد، اما در برابر تنش انفعالی عمل کند؟ احتمالا نه، درسته؟ شما کسی را می‌خواهید که قدرتمند، جسور و مسلط باشد، اما در برابر تنش منفعلانه عمل نکند.

در یک تحقیق آزمایشی صورت گرفت و از افراد خواسته شد برای دو دقیقه تظاهر به قدرت یا ضعف کنند. نتایج تحقیق نشان می دهد که وقتی در شرایط ژست قدرت هستید 86٪ قمار خواهید کرد و هنگامی که در شرایط یک ژست ضعیف باشید، تنها ۶۰٪ قمار خواهید نمود. از سوی دیگر تسترون (هورمون چیرگی و برتری) افراد قدرتمند 20% افزایش را تجربه می‌کنند، و تسترون افراد ضعیف با حدود ۱۰٪ کاهش روبرو می‌شود. کورتیزول (هورمون استرس و تنش) افراد قدرتمند 25% کاهش را تجربه می‌کند، و کورتیزول افراد ضعیف حدود ۱۵٪ افرایش را تجربه خواهند کرد. بنابراین دو دقیقه تظاهر به قدرت و ضعف منجر به این تغییرات گسترده هورمونی می‌شود که ذهن شما را به گونه ای آرایش می‌دهد که یا جسور، مطمئن و آسوده باشید، و یا در برابر تنش انفعالی عمل کنید.

بنابراین رفتارهای غیرکلامی‌مان واقعا تعیین کننده‌ی چگونگی اندیشیدن و احساس ما درباره‌ی خودمان هستند، وانمود کنید تا زمانی که همان بشوید که می خواهید.

سخنرانی امی کادی استاد دانشگاه هاروارد را در سایت TED تماشا کنید

 
نویسنده علیرضا والی پور

درباره ی علیرضا والی پور

مطلب پیشنهادی

سؤالات امتحانی اصول مدیریت و سرپرستی ۹۴

سؤالات امتحانی اصول مدیریت و سرپرستی پایان ترم نیمسال اول ۹۴-۹۳